เวลาเราจะหาแรงบันดาลใจให้กับตัวเองสักอย่าง
บางคนจะชอบคิดว่า "ยากจัง" จะไปหาที่ไหน?
ยิ่งถ้าเป็นคนที่หนังสือก็ไม่อ่าน หนังก็ไม่ดู ไปเที่ยวก็ไม่ไป ก็คงจะบอกได้คำเดียวว่า
"เปลี่ยนแปลงบ้างเหอะ"
อย่าไปคิดว่าโอกาสดีๆ มันจะลอยเข้ามาหาเราเองนะ
โลกทุกวันนี้มันหมุนเร็วกว่าเดิมร้อยเท่าพันเท่า เพราะอะไรล่ะ
เพราะการเปลี่ยนแปลงมันเกิดขึ้นทุกวินาที
ถ้าเราไม่ค้นหา ไม่วิ่งตาม ไม่เปลี่ยนตัวเอง
เราก็จะเป็นเหมือนกบ ที่นอนแช่แข็งอยู่แต่ในกะลา
น่าเบื่อตายเลย
ก็เลยพยายามที่จะบอกต่อ
ว่าการหาแรงบันดาลใจน่ะ มันมีทุกที่ รอบๆ ตัวเรานี่แหละ
จากประสบการณ์ส่วนตัว มีหลายครั้งมากเลยนะที่คิดอะไรขึ้นมาได้
เพราะหยุดมองบางสิ่งบางอย่าง
อย่างในภาพนี้ เปิดเว็บไซต์ดูเล่นๆ แล้วเหมือนได้ค้นพบกับสิ่งมหัศจรรย์ที่ "รังสรรค์" โลกให้งดงาม
รูปวาดสวยๆ แบบนี้
ดูแล้วเกิดแรงบันดาลใจเยอะแยะ อยากวาดบ้าง อยากรวมเล่มรูปวาดบ้าง อยากทำโน่น ทำนี่ เพนต์ลายแบบนี้
ใส่กระเป๋าผ้าที่เราเย็บเอง อยากอื่นๆ อีกมากมาย ฯลฯ
แล้วพอคลิกไปอีกที โอ้ว ว ว ว
อาณาจักรของกระจุ๊กกระจิ๊ก เต็มไปหมดเลย
น่ารักๆ ทั้งนั้น
อันนี้ไม่แน่ใจว่าจะเปิดผมได้ป่าว
แต่ถ้าเขาทำให้มันเปิดได้ มันก็คงเป็นคัพเค้กที่น่ารักสุดๆ แถมยังใส่เหรียญได้ด้วย
แบบนี้เจ้าหวาน ณาชิ น่าจะชอบ
คนนั้นเขาเป็น "ตัวแม่" พวกเย็บปักถักร้อย
คุยๆ กันไว้ว่า
เดี๋ยวจะมีวันหนึ่งที่เราชวนกันมาเย็บกระเป๋าผ้าด้วยกัน
แบบว่าจะสอนให้น่ะ แล้วก็ทำกันเอง สนุกๆ เอาไว้ใช้งานเอง
พอคล่องแล้ว ค่อยไปซื้อจักรเป็นของตัวเองไง
ลายผ้าพวกนี้ ก็เป็นอีกหนึ่งอย่างที่พอเห็นแล้วจะกรี๊ดในใจอะ
มันน่ารักจังเลย
เห็นแล้วนึกอยากไปสำเพ็ง ไปตลาดผ้าที่พาหุรัด อ้อ อยากไปวัดสนด้วย แต่ว่าไม่เคยไป
เดี๋ยวจะไป กิกิ
^^
ล่าสุด ไปเดินที่ร้าน Fabric ที่ Centralworld ชั้น 2 นะคะทุกคน
มีผ้าน่ารักๆ เยอะมากกกกกกกก
แต่เราจะไม่ซื้ออันแพงๆ 5 5 5
เป้าหมายของเราคือผ้าที่เขาแบ่งขายเป็นม้วนเล็กๆ ม้วนละ 30 บาท คุ้มสุดๆ
ผ้า 1 ม้วน มีขนาดประมาณ 20 x20 นิ้ว มั้งถ้าจำไม่ผิด
ก็ได้กระเป๋าผ้า 1 ใบเลยนะ
เฮ้อ คิดถึงเจ้าจักรเย็บผ้าน้อยๆ ของงิงิที่สุดเลย
เมื่อไรเราจะได้เจ้าคืนมาน้า
ต้องบอกอาร์ต ให้รีบเย็บๆๆ ให้เสร็จซะที
เราจะได้เย็บต่อ
มาดูเป้าหมายต่อไปของเราดีกว่า
เรากำลังคิดว่า จะทำสร้อยใส่เอง
คือวาดเป็นรูปภาพสไตล์เรา แล้วเราก็จะเอาไปใส่กรอบกลมๆ แล้วทำเป็นสร้อย
แบบนี้
คงน่ารักมากที่สุดในโลก เพราะเราจะทำแบบละ 1 ภาพ มีชิ้นเดียว ไม่ซ้ำกับใคร
เป็นไงๆ
น่ารักมั้ย
ใครอยากได้ หรืออยากรวมแจมกับเรา
สายด่วนมาเลยนะ
ตอนนี้เรากำลังหาข้อมูลอยู่ว่าจะซื้ออุปกรณ์ที่ไหนดี
ถ้ามีเยอะๆ
เราอาจจะแจกใน Knock Knock! ให้คนอ่านด้วย จะได้มีกำลังใจในการเขียนจดหมายมาทักทายกันไงล่ะ
และล่าสุด
บังเอิญคลิกไปเจอกระทู้นึง เอาบทความจากหนังสือเล่มใหม่ของเราไปโพสต์
"ไม่ต้องรักมากขึ้น แค่อย่าใส่ใจน้อยลง" จากลิงค์ [http://hilight.kapook.com/view/33212]
แล้วมีคนมาตอบกระทู้เยอะมาก เราอ่านแล้วก็ดีใจน่ะ เพราะไม่คิดเลยว่าสิ่งที่เรารู้สึก มันคือสิ่งเดียวกันกับที่คนอื่นก็รู้สึก
และเผชิญกับปัญหาเหมือนๆ กัน
ทำให้เราเหมือนได้เพื่อน ที่เป็นกำลังใจให้กัน ไปดูกันว่าการตอบกระทู้เมามันแค่ไหน
ความรัก...มักจะหวือหวาในตอนแรก
แต่เมื่อคนสองคนได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น ระดับความตื่นเต้นก็จะกลับเข้าสู่ภาวะปกติ
พอเป็นแบบนี้ หลายคนเริ่มมีคำถามโผล่ขึ้นมาในใจว่า "เขายังรักเราอยู่หรือเปล่า"
เริ่มรู้สึกว่าตัวเอง "ไม่ค่อยมีความสำคัญ" สำหรับเขาเหมือนเดิมแล้ว
เมื่อคนหนึ่งรู้สึกว่าตัวเองได้รับความเอาใจใส่จากคนรักน้อยลง
มักจะคิดว่าความรักที่เขามีต่อตัวเองก็ "น้อยลง" ตามไปด้วย
ฉันคิดว่าคนเราไม่จำเป็นต้องแสดงออกตลอดเวลาว่ารักมากหรือรักน้อย
เพราะถ้าความรักยังอยู่กับเราเหมือนเดิม ก็ไม่เห็นจะมีอะไรน่าเป็นห่วง
ลองคิดดูสิว่า หากเขาดูนิ่งๆ ไม่ค่อยใส่ใจ แต่เขาก็ไม่ได้นอกใจเราแม้แต่นาทีเดียว
กับการที่เขามีเรื่องเซอร์ไพรส์ให้เราตื่นเต้น และคอยเอาใจเราเป็นอย่างดี
แต่เขาแอบคบคนอื่นไปพร้อมๆ กันอีกสามคน
ถ้าให้เลือก…เราจะเลือกคนแบบไหนล่ะ
ก็ต้องเป็นคนที่ "รักเราคนเดียว" อยู่ดีนั่นแหละถูกไหม
ดังนั้นการที่เราให้ความสำคัญกับสิ่งที่เขาแสดงออก
แล้วตัดสินใจว่าเขารักน้อยลง เพราะทำดีกับเราน้อยลง อาจทำร้ายจิตใจกันและกันทั้งสองฝ่าย
แต่ถ้าเรายอมรับความจริงจุดนี้ได้ แต่เขาก็ยังเอาใจใส่เราน้อยลงอยู่ดี
ก็เป็นหน้าที่ของเราที่ต้องกล้าพูดในสิ่งที่เราค้างคาใจ
ก่อนจะเปิดใจคุยกัน เราต้องรู้เสียก่อนว่า "เราต้องการอะไร" แล้วพูดออกไปตามที่รู้สึก
ฉันมั่นใจว่าเขาต้องยอมรับฟัง และเก็บเอาไปแก้ไขปรับปรุงแน่
ไม่มีอะไรที่คนรักกันจะทำให้กันไม่ได้
หากเรื่องที่ร้องขอ…ก็ไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ยากลำบากอะไร
เขาอาจโทร.หาเราบ่อยขึ้น หากเขารู้ว่าเราจะไม่สบายใจ ถ้าเขาหายไปทั้งวันโดยไม่บอกกล่าว
หรือเขาคงเลือกที่จะอยู่กับเราให้มากกว่าเดิม
หากรู้ว่าเราน้อยใจ ที่เขาเอาแต่ออกจากบ้านไปเจอเพื่อนฝูง
ทุกปัญหาล้วนมีทางออก แต่เราต้องค้นให้เจอก่อนว่าอะไรคือปัญหา
ผู้หญิงจะชอบคิดว่า "เรื่องง่ายๆ แค่นี้ ทำไมทำให้กันไม่ได้"
ผู้ชายจะคิดว่า "เขาก็เป็นของเขาแบบนี้แหละ"
บางทีผู้ชายก็เบื่อที่จะเอาอกเอาใจแฟนตัวเอง เพราะเจอกันทุกวัน บางคนก็อยู่ด้วยกันทุกวัน
เขาอาจจะคิดว่า "ทุกอย่างก็ดีอยู่แล้ว"
ยิ่งเราไปโวยวายจะให้เขาเป็นอย่างโน้นอย่างนี้ เขาก็จะเริ่มรู้สึกว่าถูกออกคำสั่ง
ซึ่งผู้ชายจะ "เกลียดที่สุด" ถ้าผู้หญิงมาสั่งให้เขาทำโน่นทำนี่ตามใจชอบ
ตราบใดที่ความรักเคลื่อนไหวอยู่ในหัวใจของคนสองคน
ก็ไม่ต้องกังวลหรอกว่ามันจะ "มาก" หรือ "น้อย"
แต่เราควรดีใจที่ได้รู้ว่า ในหัวใจของเรายังมี "ความรัก" ให้กันและกันอยู่
เท่านี้ก็น่าจะเพียงพอ
เห็นด้วยกับ คห. 17 ค่ะ
เค้ามีคนอื่นแต่ที่ผ่านมาเค้าไม่เคยทิ้งเราไปไหนเราเพิ่งรู้จริงๆแต่เค้าบอกว่าเค้าเลือกเราเราควรให้อภัยเค้าดีไหมกลัวต้องเสียใจอีก:e4_
จริงค่ะ ไม่ต้องรักมากมายไปกว่านี้ก้อได้ แต่อย่าใส่ใจกันน้อยลงก้อพอแล้ว
อะไรอะไร มักจะเปลี่ยนอยุ่เสมอ
คบมา4ปี2ปีแรกเขานอกใจ แต่2ปีหลังกลับดีแสนดี
เราเห็นใจความคิดที่ 22 มาก เลยนะ อยากจะบอกว่าสิ่งที่เราควรทำมากที่สุดคือการทำใจและลุกขึ้นมาทำตัวเองให้มีคุณค่า เราก้อเคยเป็นเหมือนกัน ไม่รู้หรอกว่าวิธีของเราจะดีสำหรับคนอื่นหรือเปล่าที่เราเริ่มเปลี่ยนตัวเอง เริ่มคบเพื่อนใหม่ ๆ ที่เราไม่เคยคบ เริ่มใช้ชีวิตที่ทำให้รู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่ามากขึ้น ไม่คอยแต่ตามเขา ถ้าเขาไปกลับเพื่อนเราก้อไปกลับเพื่อนบ้างเอาลูกฝากกับพ่อหรือแม่เราไว้ มันเหมือนเป็นการชาร์ทแบตให้กับตัวเอง เริ่มเปลี่ยนวิถีชีวิตที่เราเคยใช้ประจำ เราจะรู้ว่าชีวิตของผู้หญิงที่แต่งงานแล้วไม่ได้ขึ้นอยู่กับสามีเพียงอย่างเดียว เราต้องทำตัวเองให้ไม่เป็นของตายสำหรับเขา แต่ไม่ใช่ว่าเราไปคบผู้ชายคนอื่นนะ แต่หมายถึงว่าเราต้องมีคุณค่าในสายตาของเขา
แค่ได้อยู่ดูแลกกันเหมือนวันแรกที่เราได้ตั้งใจ แค่นั้นก็พอ
แฟนเราเป็นคนแบบนี้แหละเหมือนในข้อความนี้มากๆ เราต่างหากที่เป็นคนเปลี่ยนไป
รักตัวเองก่อนรักคนอื่นดีกว่า
