มีเรื่องของครูท่านหนึ่งจะมาเล่าให้ฟังค่ะ...
ครูของเราท่านนี้มีความฝันตั้งแต่อายุยังน้อยว่า
อยากจะเปิดพิพิธภัณฑ์ของเล่นของตัวเอง
พูดถึงการที่ใครคนหนึ่งจะลุกขึ้นมาเปิดพิพิธภัณฑ์
มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย จริงมั้ยคะ?
แต่ครูก็เก็บสะสมของเก่าเรื่อยมา
ครูเล่าให้เราฟังว่า บางคนก็หาว่าครูบ้า เพ้อเจ้อที่เอาแต่สะสม "ขยะ"
พิพิธภัณฑ์ จากมือของคนๆ เดียว มันยิ่งใหญ่เกินไป
และเป็นแค่ "ฝันโง่ๆ" ที่เป็นไปแทบจะไม่ได้เลย
แต่ครูก็ดื้อ ^^ อดทนทำตามความฝันอย่างมุ่งมั่น
เจอปัญหาไม่เคยท้อ เหนื่อยเท่าไหร่ก็อดทน
ครูตื่นเช้ากว่าคนอื่น นอนดึกกว่าคนอื่น
ทำงาน เก็บเงิน และต่อสู้
จนวันนี้...หลังจากผ่านมาประมาณ 20 ปี
พิพิธภัณฑ์ของครูเกิดขึ้นแล้วจริงๆ ค่ะ
ความเพ้อเจ้อ กลายเป็นความจริง ด้วยมือของผู้ชายคนเดียว...
ที่ลงทุน ลงแรง ปลูกต้นไม้เองทุกต้น
ออกแบบ คิดสร้างสรรค์ในทุกรายละเอียดด้วยตัวเอง
เมื่อวานนี้...เราไปงานเปิดพิพิธภัณฑ์ของครูมา
ขอบอกว่า แอบตื่นเต้นมากๆ
มีคนไปร่วมงานดูผลจากความพยายามของครูมากมาย
ทุกคนดูชื่นชมในสิ่งที่ครูสร้างขึ้นมา
เราด้วย...โคตรชื่นชม!
อยากจะบอกว่า ครูท่านนี้เป็น "แรงบันดาลใจ" ให้เรามาเสมอ
เวลาที่เราท้อๆ กับการเขียนหนังสือ
เหนื่อยกับการล้มลุกคลุกคลานเพื่อจะไปถึงฝัน
เราก็จะนึกถึงครู นึกถึงคำสอนของครูที่ให้มุ่งมั่น ตั้งใจ
เราก็จะมีแรงฮึดขึ้นมาทุกครั้ง
พิพิธภัณฑ์ล้านของเล่น : อยุธยา
การแสดงจากกลุ่มนิทานแต้มฝัน
อยากได้ตุ๊กตาตัวนี้กลับบ้าน...นนน
เราเองก็อยากเชียร์ให้ทุกคนที่มีความฝัน
อย่ายอมแพ้ต่ออุปสรรค หรือความล้มเหลวง่ายๆ นะคะ
เพราะถึงยังไง ความฝันของเราจะเป็นจริงหรือไม่
มันก็ขึ้นอยู่กับเราเองว่าจะเดินไปหามัน หรือหยุดเดิน
ตราบที่ยังหายใจอยู่
เราเชื่อนะคะว่า โอกาสที่ฝันเป็นจริงยังคงมีอยู่เสมอ
เอาใจช่วยทุกคนเลยนะคะ ^^
