เอาล่ะ...บอกก่อนนะว่าบล็อกหน้านี้ยาวมากๆ ราวกับเขียนเอาโล่
แต่แบบอยากบันทึกความทรงจำดีๆ เอาไว้น่ะ ก็เลยขอยาวนิดนุง
ไม่รู้ว่าอัพแล้วบล็อกเราจะได้กลับไปอยู่หน้าแรกของเว็บอ๊ะยาง TOT
วอนพี่ๆ โปรแกรมเมอร์ อย่าลืมเค้าน้า...
อ่ะ...อ้อนเสร็จแล้ว ^^" เล่าๆ
คือว่า เราไปปายมาค่ะ ไปกับที่ออฟฟิส (เหมือนตามรอยพี่ลูกปัดเลยเนาะ อิอิ)
คือขอเกริ่นไว้ก่อนว่า ที่ออฟฟิสเรา (นิตยสาร I LIKE) จะมีเที่ยวประจำปีทุกๆ ปี
โดยเจ้านายใจดีเป็นคนออกค่าเดินทาง และค่ากินอยู่ให้แบบไม่อั้น
ถึงเราจะลาออกมาทำฟรีแลนซ์แล้ว แต่เจ้านายก็ยังใจดีกับเราอยู่
ให้โบนัสพิเศษได้ไปเที่ยวกับพี่ๆ ที่ออฟฟิส
ถึงแม้สิ้นปีจะไม่ได้โบนัสเป็นเงิน
แต่ได้เป็นการไปพักผ่อน มองเห็นโลกกว้าง ก็นับว่าคุ้มกัน
เริ่มต้นทริป เราเดินทางด้วยรถนอนพิเศษ นั่งหลับกันไป 9 ชั่วโมง
ไปถึงเชียงใหม่ตอนเช้ามืด แล้วต่อรถตู้ขึ้นเขา...
ที่แรกที่แวะคือ โป่งเดือด
เป็นน้ำร้อนที่พุ่งมาจากดิน สวยมากๆ เลย
จากนั้นก็นั่งรถต่อไป ห้วยน้ำดัง
ที่นั่นต่างจากที่เราคิดนิดหน่อย
เพราะลักษณะมันเหมือนจุดชมวิวมากกว่า (เรานึกว่าจะเป็นห้วยน้ำ)
อาจเพราะเราไปตอนสายแล้ว เลยไม่มีทะเลหมอก
แต่ก็สวยดีนะ วิวงามตามสภาพ
จากนั้นเราก็ไป กองแลน ค่ะ
ที่นี่เค้าว่าเป็นแคนย่อนปาย เป็นผาวัดใจ
คือทางเดินมันจะแคบมากๆ คนที่กล้าเดินไปคือผู้กล้า
แน่นอนว่าทริปเราป๊อดทุกคน จบข่าว 555+
รูปนี้กำลังปีนขึ้นไปที่ผาวัดใจค่ะ
เราแบบท่าทางกลัวสุดฤทธิ์เลยนะเนี่ย ><
ถึงแล้ว เดินไปได้สามก้าว ถอยดีกว่า
ความสูงของผา ตกไปตายนะคะ เค้ายังไม่อยากตาย ><
ยังอยากกลับมาเขียนงานก๊อนนนน...
แล้วก็เข้าที่พักที่ บุระรำปาย
หรูมากๆ เลยอะ มีอ่างจากุชชี่ในห้องน้ำแบบกลางแจ้งด้วยนะ
บรรยากาศเนี่ยเริดสุดๆ
ตื่นเต้นได้ไม่นานก็มาตื่นเต้นต่อที่ ร้านกาแฟคอฟฟี่อินเลิฟ ค่ะ
ร้านนี้ดังมากจากละครเรื่อง อุบัติรักข้ามขอบฟ้า
สวยมาก ถ่ายรูปมุมไหนก็ปิ๊งไปหมด
เสร็จ! ก็ไปที่ หมู่บ้านสันติชน เป็นหมู่บ้านของชาวจีนยูนาน
ที่เด็ดๆ ของที่นี่คือ มีชิงช้าให้เราเล่น
ด้วยความที่อยากลอง
ก็เลยจูงมือพี่ที่ออฟฟิสคนหนึ่ง พุ่งตรงไปเล่นเป็นคนแรก
ในใจคิดว่าเค้าคงหมุนช้าๆ ชิลๆ ล่ะน่า
แต่ที่ไหนได้...
ยังไม่ทันที่จะเอ่ยปากว่าพร้อม หนุ่มยูนานก็ เหวี่ยง!!!
กรี๊ด!!!O*O ไม่ทันได้ตั้งตัว เราก็โดนเหวี่ยง หมุน หมุน หมุน
ไม่ได้เห็นอะไรหรอกค่า หลับตาตลอด
สนุก และหวาดเสียวมากๆ >< ให้ตายเหอะ กล้าทำ!
แล้วเราก็ไป ถนนคนเดิน ที่ปายค่ะ
ซื้อสติ๊กเกอร์และของฝากมากมายที่นี่
ชอบมากถึงมากที่สุด คิดว่าอยากจะอยู่ที่นี่นานๆ เหมือนกัน
ถ้ามีโอกาสจะไปอีกนะค้า...
วันต่อมาตื่นเช้า อากาศหนาวนิดๆ
ลงอาบน้ำลงอ่างจากุชชี่ท่ามกลางธรรมชาติ มีความสุขมาก!
โหยสุดยอด >< อยากยกปายไปไว้ที่บ้านจัง 555+
หลังจากนั้นก็ออกมาถ่ายรูปแถวๆ รีสอร์ท
ดอกไม้ในรีสอร์ทค่ะ สวยเชียว
ส่วนนี่ก็สะพานเก่าแก่ข้างๆ รีสอร์ท
เห็นว่านานตั้งแต่สมัยสงคราม (ยังไม่ได้หาข้อมูลชัดๆ เลย)
แล้วเราก็อพยพออกจารีสอร์ทไปเที่ยวต่อที่ กิ่วลม
ที่นี่หนาวมาก! กิ่วลมหนาวมาก!!!
เพราะมีลมพัดตลอด และเป็นลมหนาวยะเยือกซะด้วย
มือแข็ง หน้าชา แต่ชอบชะมัดเลย
หนาวสะใจ ><
หมายเหตุ*** พุงน่ะป่องเพราะลมนะค้า ไม่ใช่เพราะไขมัน ><
อยู่ได้ไม่นานเราก็หนีหนาวไป ถ้ำลอด
จริงๆ เราจะได้ไปชมถ้ำ 3 ถ้ำ แต่เค้าดันปิดซ่อมแซมไปซะ 2
ว้า...อดเลย
ต่อจากถ้ำลอด ก็ไป ถ้ำปลา
ลักษณะคล้ายๆ กับเป็นที่ให้เด็กมาทัศนศึกษา ชมธรรมชาติ
สวยดีเหมือนกันจ้ะ
ที่นี่เค้าถือว่าเป็นที่ศักดิ์สิทธิ์ล่ะ ปลาที่นี่ก็ศักดิ์สิทย์
ประมาณว่า ใครจับไปกินจะโชคร้ายอะไรแบบนั้น
จากนั้นก็นั่งรถ วนไปอีกหลายร้อยโค้งเพื่อไปที่ หมู่บ้านรักไทย
เป็นหมู่บ้านชาวจีน มีบ้านดินและบ้านไม้ไผ่
และเราก็พักที่นี่กันเราได้นอนบ้านไม้ไผ่ค่ะ
ที่พักล้อมรอบเขื่อน สวยมากๆ เลย
ที่นี่เด่นเรื่องชา และไวน์
เราก็เลยสอยชาไปฝากฟ.แฟนและที่บ้านจ้ะ
ระหว่างรอกินข้าวเย็น เราก็เดินไปซื้อของ
กลับมาอีกที พรรคพวกหายไป!
ตอนนี้หลงเหลือเราอยู่ 4 คน สามสาวชายหนึ่ง
ตัดสินใจเดินวนหาพรรคพวกไปรอบๆ รีสอร์ท
โหย...เป็นการผจญภัยที่น่ากลัวเหมือนกันนะ เพราะมันมืดมาก
ดาวสวย แต่ไม่มีไฟเลย
เราใช้ไฟโทรศัพท์มือถือส่องทางไปตลอด
มีการปีนลงเนินท่ามกลางความมืดด้วยนะ น่ากลัว...
แต่ในที่สุดก็กลัยที่พักได้
พร้อมกับการได้กินอาหารเย็นที่อร่อยที่สุด (เพราะหิวมากๆ)
เช้าวันต่อมา ตื่นมาพร้อมอาการตื่นตาตื่นใจ
เพราะเขื่อนกลางรีสอร์ท มีหมอกขึ้นสวยมากๆ และหนาวมากๆ
หลังจากนั้นเราก็ไป ปางอุ๊ง กันค่ะ
ที่นี่เค้าเรียกว่าสวิตเซอร์แลนด์เมืองไทย
สวยดีจัง ^^
หลังจากนั้น เราก็ตกลงกันว่าจะไป สวนสัตว์เชียงใหม่ กัน
จะไปดูอะควาเรียมที่เค้าว่ากันว่าสวยงามอลังการ
และตอนนี้เองที่ นรกของเราได้มาถึง
เรื่องของเรื่องคือเราซัดยาแก้เมาไป 1 เม็ด
คนอื่นหลับกันหมด แต่เราดันหลับไม่ลง!!!
รถเหวี่ยง เหวี่ยง เหวี่ยง และเหวี่ยง
เราลืมตาขึ้นมาอีกที อาหารที่กินเข้าไปมันจุกอยู่ที่คอ
เอามือปิดปาก มองหาถุง มองหาคนช่วย
อ้าปากพูดไม่ได้ ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
แล้วก็ไม่ไหว...
ตัดสินใจใช้กระเป๋ารับกรรมแทนถุงพลาสติกไป T_T
เกิดมาไม่เคยเมารถจนอาเจียนเลย
ครั้งนี้ยอมสยบให้ อาจเป็นเพราะอาหารเป็นพิษ + ยาแก้เมาด้วยล่ะ
เพราะหลังจากนั้นก็ท้องเสีย มีไข้ หน้าซัด และเดินแทบไม่ตรง
แต่ก็ยังไปลุยสวนสัตว์เชียงใหม่ต่อนะ (บ้าพลังมากๆ)
ไปดูอุโมงปลาที่เค้าว่ายาวที่สุดในโลก...
แล้วก็ช่วง ช่วง หลินฮุ่ยที่หลับตลอดเวลา
แต่เราน่ะ ตื่นเต้นไม่ค่อยไหวแล้ว อารมณ์แบบว่า...
ซีด...
นี่พยายามร่าเริงเต็มที่ แต่กำลังซีดอย่างแรง
จากนั้นเจ้านายก็พาไปเลี้ยงอาหารเย็นชุดอลังการ
แต่เรากินไม่ได้เลย ต้องสั่งข้าวต้มมากิน T_T
กินไปได้สามคำ เหมือนทุกอย่างในท้องจะออกมาอีก ก็เลยต้องหยุด
โฮก--- แสนทรมาน
และแล้วทริปนี้ก็จบลง
ขึ้นรถ กลับบ้านได้ หลับเป็นตายจนมาถึงกรุงเทพฯ
แล้วรีบกลับบ้าน นอนยาวไปจนบ่าย...
บอกตัวเองว่าทริปนี้ประทับใจ
แต่คราวหน้าถ้าไป...ขอเครื่องบินเท่านั้นนะค้า!
เมารถแบบนี้ ไม่ไหวจะเคลยร์อะจ้า T_T
ป.ล. รูปถ่ายส่วนหนึ่ง (ซึ่งมากๆ) มาจากล้องของก้อยเพื่อนของเราเองค่ะ "ขอบใจมากเพื่อนที่ถ่ายรูปให้กันตลอดการเดินทาง"
ป.ล. 2 สติ๊กเกอร์ที่ซื้อจากปายหายไป คาดว่าโดนเอาไปทิ้งตอนโฮกฮาก
ป.ล. 3 คิดถึงปาย...ไว้เจอกัน!
**************
เรียนคุณครูในคอมเม้นต์คราวที่แล้วนะคะ ^_^ รบกวนส่งที่อยู่โรงเรียนมาให้หวานที่ nachi36@hotmail.com ค่ะ
